Şeytanın etirafları

1- İmam Sadiq (a.s)dan belə rəvayət edilmişdir: “İblis (Şeytan) belə demişdir: “Beş adama mənim edə biləcəyim bir şey yoxdur, onlardan başqa qalanları isə mənim əlimdədirlər: Sadiq bir niyyətlə Allaha sarılan və bütün işlərində ona güvənən, təvəkkül edən kimsə; gecə və gündüzdə Allahı çox təsbeh (zikr) edən (Onu davamlı xatırlayan, unutmayan) kimsə; özü üçün istədiyini mömin qardaşı üçün də istəyən kimsə; qarşılaşdığı müsibət və bəlalar qarşısında özünü itirməyən (səbirli olan) kimsə; Allahın özünə qismət etdiyi ruziyə razı olan və ruzi narahatlığına qapılmayan kimsə.” (Biharul Ənvar, c. 69, s. 378)

2- Şeytanın Hz. Nuha (ə.s) etirafları: “…Ey Nuh .. üç yerdə məni xatırla; çünki o üç yer, mənim insana ən yaxın olduğum yerlərdir; (bil ki mən o üç yerdə insanı aldada bilərəm): Qəzəbləndiyin zaman məni xatırla; iki adam arasında hökm vermək istədiyin zaman məni xatırla; tək bir yerdə (naməhrəm) bir qadınla tək başına qaldığın zaman məni xatırla.”

3- Şeytanın Hz. Musaya (ə.s) etirafı: “Bir sədəqə vermək istədiyin zaman, onu (dərhal) yerinə yetir. Çünki bir qul sədəqə vermək istədiyi zaman mən onun yanına soxular, onu imtina etdirənə qədər məşğul olaram.”

4- Şeytanın Rəsulu Əkrəm Hz. Məhəmmədə (s.ə.v) etirafları: “Bir gün Şeytan ilə Rəsulullah arasında keçən uzun bir söhbətdən sonra Allah Elçisi Şeytandan səhabələrinə öyüd verməsini istədi; Şeytan da Rəsulullahın şəfaətinə ümid edərək Rəsulullahın səhabələrinə bu nəsihətləri etdi: “Ey Peyğəmbərin səhabələri, səadətə qovuşmaq istəyirsinizsə, öyüdlərimi dinləyin və məni unutmayın:

1. Namaz vaxtı girəndə, namaz üçün tələsin, yoxsa mən sizə vəsvəsə edib bir işlə məşğul edərəm və beləcə namazdan məhrum olarsınız.

2. Naməhrəm qadınlara baxmayın; yoxsa azarsınız.

3- (Kişiləri maraqlandıran mövzularda) qadınların dediyinə qulaq asmayın; yoxsa dininiz pozular.

3. Xeyir əməl etmək istədiyiniz zaman, tələsik edin; yoxsa mən dərhal yetişər, mane olmağa çalışaram.

4. Qonağa dəyər verin; çünki qonaq Allahın bir hədiyyəsidir.

5. Allahın kəlamını (Quranı) çox oxuyun və dinləyin; çünki Quranı oxuyan da savab qazanar, dinləyən də.

6. Alimlər, zahidlər və salehlərlə çox oturub qalxın; çünki bu itaətlərin ən üstünüdür.

Bilin ki Allah məni yaratdığı zaman, yalnız Ona itaət etməyi seçdim; lakin Adəmi yaradıb ona səcdə etməyimi əmr etdiyi zaman, mən itaət etmədiyim üçün, məni dərgahından qovdu və onun lənətinə uğradım ki başqa mələklər bundan ibrət götürsünlər. Ya Rəsulullah, sən bilirsən ki mən Allaha yaxın bir kimsəydim; neçə min dənə “İsmi Əzəm” bilirdim; üç yüz min il Allaha ibadət etdim, mələklərin müəllimliyini etdim; mələklər məni mədh edərdilər. Mənim bu günə düçar olmağım, qürur və özümü bəyənməyimdən oldu. O halda siz də mənim kimi özünüzü atəşə atmayın.” Bunları söylədikdən sonra şiddətli bir şəkildə ağladı. Belə ki halına Rəsulullah da acıdı…. Sonra Allah Elçisi üzünü səhabələrinə çevirərək belə buyurdu: “Ey mənim səhabələrim, tövbə edin və Şeytanın dediklərindən çəkinin ki, onun şərindən amanda qalasınız, inşallah. ”

5- Yenə Şeytanın Rəsulullaha (s. a. a) etirafları: Bir gün Rəsulu Əkrəm (s.ə.v) Mədinə məscidindən çıxarkən Şeytanı məscidin qapısında gördü və, “Niyə bura gəlmisən?”- deyə soruşdu. Şeytan belə dedi: “Mən Allah tərəfindən göndərilmişəm ki, suallarına cavab verim.”

Allah Elçisi (s.ə.v) belə soruşdu: “Ey lənətlənmiş, niyə ümmətimi camaat namazından saxlayırsan?”

Şeytan: “Ümmətin camaat namazına getdiyi zaman, şiddətli bir atəş mənim bədənimi bürüyür və camaat dağılana qədər, onu özümdən uzaqlaşdıra bilmirəm.”

Rəsulullah (s.ə.v): “Niyə ümmətimi duadan məhrum edirsən?”

Şeytan: “Çünki onlar dua ilə məşğul olduqları zaman, mən kor və dilsiz oluram; onlar dağıldığı zaman, mənim korluq və dilsizliyim də düzəlir.”

Rəsulullah (s.ə.v): “Niyə ümmətimin Quran oxumasına mane olursan?”

Şeytan: “Çünki onlar Quran oxuduqları zaman, mən lehim kimi əriyirəm.”

Rəsulullah (s. a. a): “Niyə ümmətimi cihaddan məhrum edirsən?”

Şeytan: “Çünki onlar cihada çıxdıqları zaman, onlar dönənə qədər mənim iki ayağıma ağır halqalar bağlayırlar.”

“Onlar həccə getdikləri zaman, onlar dönənə qədər məni ağır zəncirlərlə bağlayırlar. Onlar sədəqə verdikləri zaman mənim başımı odun kimi mişarla kəsirlər.”

Qeyd: Bütün bu təmsillər Şeytanın o vəziyyətlərdəki şiddətli narahatlığını ifadə etmək üçündür.

Hədis : Niyə qiyam etmirsiz?

İmam Cəfər Sadiq (ə) və Səhl ibn Həsən

Mə`mun Rıqqi belə nəql edir:

Bir gün İmam Sadiqin hüzurunda idim, Səhl ibn Həsən Xorasani İmam (ə.s)-ın yanına gəldi, salam verib oturdu. Sonra belə dedi:

"Ey Rəsulullahın nəvəsi! İmamət (məqamı) sizin haqqınızdır. Çünki siz, şəfqət və rəhmət ailəsisiniz. Niyə haqqı almaq üçün qiyam etmirsiniz? Halbuki sizin təqibçilərinizdən yüz min adam, kəsici qılınclarıyla sizin kənarınızda düşmənlə döyüşməyə hazırdırlar!"

İmam (ə.s) onun bu sözünə qarşılıq belə buyurdu:

"Ey Xorasani! Otur həqiqət sənə aşkar olsun"

İmam (ə.s) cariyəsinə, təndiri yandırmasını əmr etdi, təndir dərhal alovlanmağa başladı, belə ki onun alovu təndirin üst tərəfini işıqlandırdı. İmam (ə.s) Səhlə: "Ey Xorasani! Qalx bu təndirin içində otur!" - buyurdu.

Xorasanlı adam (Səhl) bəhanə axtarmağa başlayıb belə dedi: "Ey Rəsulullahın nəvəsi! Məni odla yandırma, bu günahkarı bağışla!"

İmam (ə.s): "Narahat olma, səni bağışladım" - buyurdu.

Bu vaxt Harun Məkki, naleynini (ayaqqabısını) əlinə aldığı bir halda, ayaqyalın içəriyə girib salam verdi. İmam (ə.s) onun salamının cavabını verdi və belə buyurdu:

"Naleyni at və təndirdə otur!"

Harun naleynini atıb dərhal təndirin içinə girdi!

İmam (ə.s), Xorasani ilə söhbət etməyə başladı. Xorasanın bazarının vəziyyətindən və oranın xüsusiyyətlərindən elə danışırdı ki, sanki uzun illərcə orada qalmışdı. Daha sonra Səhldən, təndir vəziyyətinin necə olduğuna baxmasını istədi. Səhl deyir: "Təndirin başına çatanda, Harunun atəşlər arasında diz üstündə oturmuş olduğunu gördüm. Məni görər-görməz təndirdən çölə çıxdı və bizə salam verdi."

İmam (ə.s) Səhlə: "Xorasanda bunun kimi neçə adam var?" - deyə soruşdu.

Xorasani : "Allaha and olsun ki, bir adam da tapılmaz" - dedi.

İmam (ə.s) da onun bu sözünə qarşılıq: "Bəli, Allaha and olsun ki, bir adam da tapılmaz. Əgər bunun (Harun) kimi beş adam da olsaydı, biz qiyam edərdik" - buyurdu.


(Biharul-Ənvar, c. 47, s. 123)

Həzrəti Əli (ə.s) üçün Günəşin batması təxirə salındı

Bismillah.
Peyğəmbərin möcüzələrindən biri də "Günəşin qayıtması"dır. Əvvəlcə, "14 məsumdan möcüzələr" kitabından bu hədisi gətirək, şiə mənbəsi ilə:

GÜNƏŞİN QAYITMASI

Həzrəti Mühəmməd(s), Əlini(ə.s) bir iş dalınca göndərdi. Əsr namazının vaxtı yetişdi. Hamı namazını qıldı. Amma hələ Əli(ə.s) qayıtmamışdı. Əli(ə) Peyğəmbərin(s) yanına gələndən sonra, Peyğəmbər(s) başını paltarına büküb, Əlinin(ə) dizi üzərinə qoyub, Allah tərəfindən gələn vəhyi, günəş batmasına bir az qalmışa qədər dinləməyə (eşitməyə) məşğul oldu. Vəhy sona yetəndən sonra Həzrət(s), Əlidən(ə.s) sual etdi: Əsr namazını qılmısan?
Əli(ə) cavab verdi: Xeyr, Ya Rəsuləllah! Sizin mübarək başınızı dizimin üzərindən götürə bilmədim.
Peyğəmbər(s) duaya ələ götürüb dedi: İlahi! Əli sən və sənin Rəsulunun itaətinə məşğul idi. Bəs günəşi onun üçün qaytar!
Əsma deyir: And olsun Allaha! Gördüm günəş qayıtdı və onun nuru ətrafa yayıldı. Əsr namazının fəzilətli zamanı qayıtdı. Əli(ə) namazını qıldı və yenidən günəş qüruba endi.

(Biharul Ənvar, 17-ci cild, səhifə 359)

http://www.haqqyolu.org/kitabxana/read.php?id=20081214045957

Bu hədisi qəbul etməyənlərə baxdıqda, görürük ki, arasında vəhhabilərin ulu öndərləri yer alıb:

1. Əli ibn-Mədini (ət-Tac əs-Sübki Təbəqə tüş-Şafiıyyətit Kübra: 2/150)

2. Əhməd b. Hənbəl: Bu iki şəxs: "Bunun əsli yoxdur ".demişdir.

3. İbnül-Cəvzi, "Məvzuat" (1/355-357)

4.İbn Teymiyyə "Minhacüs sünnə" (4/185-195)

5.Zəhəbi (baxın. İbn Arrak, Tənzihüş-Şəriati Mərfua (1/379-380))

6.İbn Qəyyum "Əl-Cövziyyə" (s. 57)

7.İbn Kəsir (Əl-Bidayə vən-Nihayə: 1/323)

8. Hafiz Dələci.

Ancaq hədisi qəbul edən əhli sünnə alimləri qəbul etməyənlərdən 2 dəfə çoxdur. Həmçinin öz əsərlərində bə`zi maraqlı nüansları qeyd ediblər.

1. İmam Əhməd ibn Saleh əl-Mısri,
2. İmam Tahavi: "Müşkilül-Əsər" (2/8-11)
3. Əbul-Qasim əl-Əmiri,
4. Hakim Nişapuri,
5. Beyhəqi "Dəlaiün-Nübüvvə" kitabında,
6. Qazi İyaz "Şəfa" kitabında,
7. Hafiz Heysəmi, "Məcmaüz-Zəvaid"də (8/297),
8. Hafiz Vəliyyüddin ibn Zeynəddin İraqi "Tərh əl-Təsrib" (7/247)

Bu hədisin səhih olduğuna hökm etmişlər.

9. Hafiz İbn Hacər "Fəthül-Bari" (6/155)

Bu hədisin səhih olduğuna hökm etmişdir.

Hafiz İbn Hacər; bu mövzuya "Qənimətlər sizə halal edildi" başlıqlı babda yer alan bu hədisi açıqlayarkən təmas etmişdir:

Əbu Hureyredən rəvayət edildiyinə görə; Peyğəmbərimiz (s.ə.v) belə buyurmuşdur:

32

-.......Əbu Hureyra....

......"Peyğəmbər bu təlimatı verdikdən sonra gazaya getdi və nəhayət ikindi namazı vaxtında yaxud buna yaxın bir zamanda fəth edəcəyi diyara yaxınlaşanda günəşə xitab olaraq: "Sən bir məmursan, mən də bir məmuram" - dedi və: "Ya Allah! Bu günəşi bizim üzərimizdə bir az dayandır!" - deyə dua etdi. Ardınca Allah bu peyğəmbərə fəth verənə qədər günəş onun üzərində dayandırıldı. Nəticədə o peyğəmbər qənimətləri yığdı......

"Səhih Buxari", "Xüms kitabı", "Peyğəmbərin "Qənimətlər sizə halal qılındı" sözü babı" Hədis 32

Qeyd: "Səhih Müslimdə" də bu hədis keçməkdədir. Bax: "Səhih Müslim" , "Cihad" kitabı, "Qənimətlərin xüsusiyyətən bu ümmətə halal qılınması" Babı. Hədis 1427


İbn Hacər:

"Qazı İyaz belə demişdir: Hədisdə keçən Allahın Nəbisi Yuşa ibn Nun (ə.s) üçün Günəşin dayanması mövzusunda fərqli görüşlər irəli sürülmüşdür. Bir görüşə görə bir az əvvəlki vəziyyətə qaytarılmışdır.

Bir görüşə görə dayandırılmışdır. Bir başqa görüşə görə günəşin hərəkəti yavaşladılmışdır. Üç görüş də ehtimal daxilindədir.

İbn Battal və başqalarına görə üçüncü görüş seçimə daha layiq olan görüşdür."

"Tahavi, "Məcməul Kəbir" müəllifi Təbərani, Hakim və "Dəlail" müəllifi Beyhəqi, Əsmə b. Umeys ®-dan bu hədisi rəvayət etmişlər: "Peyğəmbərimiz (s.ə.v), Hz. Əlinin dizində yatıb Hz. Əli ikindi namazını keçirəndə günəş qaytarıldı. Hz. Əli ® namazını qıldıqdan sonra batdı." Bu hədis, son dərəcə üstün bir möcüzədir.

İbnül-Cövzi, Hz. Əli üçün günəşin qaytarılması hədisini uydurma hədislər arasında zikr etməklə; eyni şəkildə ibn Teymiyyə də bu hədisin uydurma olduğunu iddia edərək Rafizilərə Rədd üçün yazdığı kitabında bunu zikr etməklə səhv etmişlər."

10. Qəstəlani "Məvahibul-Ləduniyyə" ((5/113-118)
11. Suyuti "Əl Ləyali Məsnu" (1/336-341) bu mövzuda İbn Hacərə tabe olmuşdur.
12. Eyni şəkildə Hafiz Məhəmməd b. Yusuf əs-Salehi,
13. Səhavi "əl-Məqasıdül Həsənə"də (s. 226),
14. İbn Arrak "Tənzih"də (1/378-382)
15. Əliyyül-Qari "Şərhuş-Şifa" (1/589-590),
16. Acluni, "Kəşfül-Hafa" (1/516) Rəddüş-Şəms mövzusunda,
17. Kövsəri "Makaiaf"da (s. 470) "Təhavinin əsərləri" başlıqlı məqaləsində bu hədisin sənədlərini yığıb hədisin səhih olduğuna hökm etmişlər.